O co chodzi z tą referencją, i co to takiego jest ?

Patrząc na ekran, po kompilacji programu, zauwazamy ze funkcja, która chciała wyzerować dwa obiekty a i b wysłane do niej jako argumeny, zaskoczyła nas.

Oczywiście obiekt a jest nietknięty. To znamy, jednak obiekt b ma wartość 0, dlaczego?

Kilka słów o funkcji zer:

Widzimy,że to funkcja , która przyjmuje dwa argumenty, pierwszy z nich jest przesyłany – tak jak poprzednio – przez wartość, drugi natomiast jest przesyłany przez referencję. Zauważ znak &.

W main mamy dwie zmienne, które wysyłamy do funkcji zer. Inaczej mówiąc: wywołujemy funkcje zer z parametrami aktualnymi a,b.

Wewnątrz funkcji zer, na moment przed egzekucją, wypisujemy jeszcze wartość dwóch parametrów formalnych wart,ref.
Tu następuje jakaś operacja zmieniająca wartość zmiennych wart i ref.W naszym przypadku wpisanie im zer.

Na dowód, że tak się stało w istocie – wypisujemy ich wartość na ekran.

Kończymy pracę funkcji, będąc już w main wypisujemy na ekranie wartości zmiennych a i b. I tu cała niespodzianka.
a pozostało bez zmian, a b?

pozostało zmienione właśnie ze względu na referencję.
- dwie nazwy ref, b określały ten sam obiekt. W tym cała filozofia referencji w języku C++

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28

#include<iostream>
using std::cin;
using std::cout;
using std::endl;
 
 
void zer(int wart, int &ref) {
	cout<<"\tW funkcji zer przed zerowaniem\n";
	cout<<"\twart="<<wart<<"ref."<<ref<<endl;
 
	wart = 0;
	ref = 0;
 
	cout<<"\tW funkcji zer po zerowaniu\n";
	cout<<"\twart="<<wart<<"ref="<<ref<<endl;
							}
 
int main() {
	int a = 44, b= 77;
 
	cout<<"Przed wywolaniem funkcji:zer\n";
	cout<<"a "<<a<<"  b  "<<b;
 
	zer(a,b);
	cout<<"Po powrocie z funkcji zer\n";
	cout<<" a "<<a<<"  b"<<b<<endl;
	system("PAUSE");
}

Dzisiaj testowałem funkcję inline, która pozwala na wypisanie wnętrza funkcji np. takiej jak poniżej,

int zor(int ases) {
return ( ases + 0.5)
}

Jak ją stosować? Wystarczy dodanie do funkcji wyżej przedrostka inline :

inline int zor(int ases) {
return ( ases + 0.5)
}

Kontynuuj czytanie..“Funkcja inline( w lini )” »

Przerabiajac książke [ Symfonia C++ ] , znalazłem ciekawy program który oblicza potęge liczby z zadanego mu przedziału.
Warto przetestować, fajny program.

A tak obok, mam zamiar cześciej opisywać takie problemy programistyczne*, z zasaday a może się komuś przyda :)
Zawsze mnie to zmusza, do przepisania kodu z książki, może zapamiętam
W każdym razie zapraszam do analizy kodu.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41

#include<iostream>
using std::cout;
using std::cin;
using std::endl;
 
long potega(int stopien, long liczba);
//*****************************************************************************
int main() {
	int pocz, koniec;
 
	cout<<"Program na obliczanie poteg liczb calkowitych z zadanego przedzialu\n"
	<<"Podaj poczatek przedzialu:";
	cin>>pocz;
 
	cout<<"Podaj koniec przedzialu:";
	cin>>koniec;
 
	//petla drukujaca wyniki z danego przedzialu
	for(int i=pocz; i<= koniec; i++ )
	{
		cout<<i
		<<" Do kwadratu="
		<<potega(2,i)
		<<" a do szczescianu="
		<<potega(3,i)
		<<endl; 
	}
	system("PAUSE");
}
//*****************************************************************************
 
long potega( int stopien, long liczba) {
 
	long wynik = liczba;
 
	for(int i = 1; i<stopien; i++)
	{
		wynik = wynik * liczba;
		// zwiezlej mozna zapisac to samo jako wynik*=liczba;
	}
return wynik; }

*Mateusz mam nadzieje że pomożesz

Dokładnie tak jak w temacie, zadanie polega na dodaniu tablicyA+tablicaB = tablicaC.

Dodawanie dwóch tablic do siebie.

Niby proste, ale jednak trochę kodzenia jest. Szczególnie dla początkujących.
Poniżej przedstawiam rozwiązanie problemu:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41

#include<iostream>
#include<iomanip>
 
using std::cout;
using std::setw;
 
void wypisz(int tab[], int n)
{
     for (int i=0; i<n; ++i)
     cout<<setw(3)<<tab[i];
}
 
 
int main()
{
    int tablica[20], tablica2[20], tablica3[20];
    srand (time(NULL));
 
    for( int i=0; i<10; ++i) tablica[i] = rand()%10;
    for( int i=0; i<10; ++i) tablica2[i] = rand()%10;
 
    cout << "Tablica wypelniona losowo liczbami z przedzialu <0,10>:\n";
 
    wypisz(tablica,10); 
    cout<<"\n\n";
 
	cout << "Tablica2 wypelniona losowo liczbami z przedzialu <0,10>:\n";
	wypisz(tablica2,10);
	cout<<"\n\n";
 
	cout<<"Dodawanie dwoch tablic\n";	
for ( int i = 0; i<10; ++i ) {
 
tablica3[i] = tablica[i] + tablica2[i];
cout<<setw(3)<<tablica3[i];
}
cout<<"\n";
 
	system( "PAUSE" );
    return 0;
}

* Dzięki Mateusz.

Jest takie zadanie ze strony spoj.pl , które wymaga od nas zakodzenia programu który będzie szyfrował tekst konkretnym szyfrem – Szyfr cezara.

Polega on na zamianie liter o 3, czyli a=c  itd.
Program poniżej , jest bardziej uniwersalny nie tylko szyfruje – szyfrem cezara ale także innymi szyframi które mu zadamy. Możemy sami ustawić przesunięcie , w szyfrze cezara = 3, w naszym szyfrze może być to 4 ..

Jest zrobiony na tablicy liter ASCII, ponieważ każda litera jest zaprezentowana w ów kodzie zadanie można dość prosto rozwiązać.

#include<iostream>
using namespace std;
 
void szyfruj(char tekst[], int klucz)
{
     int i = 0;
     klucz = klucz%26; // reszta z dzielenia wartosci wpisanego klucza(przesuniecie znaku o całkowitą wielokrotność liczby 26)..
     while(tekst[i]!='\0')
     {
                   if((int)tekst[i]>122-klucz) // ograniczenie aby nie wyjść poza zakres alfabetu
                   tekst[i]=(char)((int)tekst[i]+klucz-26);
                   else
                   tekst[i] =(char)((int)tekst[i]+klucz);
                   i++;
                   }
                   }
void deszyfruj(char tekst[], int klucz)
{
     int i = 0;
     klucz = klucz%26;
     while (tekst[i]!='\0')
     {
           if((int)tekst[i]-klucz<97)
           tekst[i] = (char)((int)tekst[i]-klucz);
           else
           tekst[i]=(char)((int)tekst[i]-klucz);
           i++;
           }
           }
int main() {
    char a[50];
    int klucz;
    cout<<"Podaj klucz(dla szyfru CEZARA WPISZ 3 )";
    cin>>klucz;
    cout<<"Tekst do zaszyfrowania:";
    cin>>a;
    cout<<"Tekst zaszyfrowany";
    szyfruj(a,klucz);
    cout<<a<<endl;
    cout<<"Tekst odszyfrowany:  ";
    deszyfruj(a,klucz);
    cout<<a<<endl;
    system("PAUSE");
 
    return 0; }

* Wszystko działa poprawnie, jednak polecam przetestować.
Nie jest to mój kod, lecz kod z książki – jednak bardzo się przydał do zrozumienia tematu.

.. Dalsza część tego co wczoraj próbowałem opanować.
( Będzie łatwiej to przeczytać. )

Wykorzystując tablice możemy stworzyć coś ciekawego, np. zamienić litery w słowie.
Efekt poniżej. Sprawa całkiem prosta.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13

// Wykorzystanie tablicy. wyswietlenie napisu Kaska
 
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
 
    string s("Baska");
    s[0] = 'K';
    for ( int i = 0; i < 5; i++ ) cout << s[i];
system("PAUSE");
return 0;
}

—————————————————
string substr(size_type start = 0, size_type ile = npos)
– zwraca napis będący podciągiem napisu na rzecz którego metoda została wywołana.
Podciąg składa się ze znaków od pozycji start i liczy ile znaków.
Jeśli start+ile jest większe niż długość napisu, to błędu nie ma;
do podciągu brane są wszystkie znaki napisu od tego na pozycji start.
Na przykład :
string s(“Pernambuco”);
cout << s.substr(5,3) << endl;
wypisze ' mbu'.

Podajemy string, w tym wypadku "Pernambuco", a poniżej wywołując funkcję substr wybieramy co ma zostać wyświetlone, 5 od początku(Perna, uwzględniamy następną litere czyli M .. ), a po przecinku piszemy ile liter ma zostać wyświetlone( Po tych 5 literach ). - Trochę chaotycznie, jednak wszystko wyjdzie po kompilacji
Mój test :

1
2
3
4
5
6
7
8
9

//Test funkcji substr
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    string a("Chandler");
    cout<<a.substr(2,3)<<endl; // wypisze and
system("PAUSE");
return 0; }

—————————————————

size_type copy(char cn[], size_type ile, size_type start = 0)
- kopiuje do C-napisu cn podciąg złożony z ile znaków, poczynając od tego na pozycji start.
Zwraca liczbę przekopiowanych znaków. Znak ‘ \0′ nie jest dostawiany.
Zwróćmy uwagę na kolejność argumentów start i ile – odwrotną niż w metodzie substr.
Na przykład:
char nap[] = “xxxxxx”;
string s(“Barbara”);
string: ize_type siz = s.copy(nap,3,2);
cout << "Skopiowano " << siz << " znaki: \n"
<< nap << endl;
wypisze ' Skopiowano 3 znaki: rbaxxx'.

Tak jak podaje to opis wyżej, odwrotna metoda niż w substr, tutaj dodatkowo możemy dodać opis - ile znaków skopiowaliśmy. //s.copy(nap,3,2) - Skopiuj 3 litery zaczynając od 2.//
Używamy tak jak poprzednio string'a + wskazujemy na nasz napis, który wcześniej zadeklarowaliśmy.
Dobra koniec tego, trochę potestujmy.

b.copy(a,3,2)
// char a
Kopiuję 2-litery, licząc od 3 czyli ic
// string b
Kopiuje 3 litery licząc od 2 czyli eyy.
Trochę tak na odwrót, ale mniej więcej idzie się w tym połapać. Poniżej mój test.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11

// Funkcja size_type copy
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    char a[] = "Monica";
    string b("Joeyy");
    string::size_type siz = b.copy(a,3,2);
    cout<<"Skopiowano "<<siz<<" znaki:\n"<<a<<endl; // Wyswietli "eyyic"
system("PAUSE");
return 0; }

—————————————————
void swap(string s1)
- zamienia napis s1 z tym, na rzecz którego metodę wywołano.
Na przykład:
string s(“Arles”), s1(“Berlin”);
s.swap(s1);
cout << s << " " << s1 << endl;
wypisze ' Berlin Arles'.
Teoretycznie nie widze jakoś zastosowania dla tej funkcji Równie dobrze możemy dobrze ustawić stringi s1, s.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11

//zamienia napis s1 z wybranym na rzecz swap
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    string s("911"), s1("Lot");
    s.swap(s1);
    cout<<s<<" "<<s1<<endl; // Wyswietli Lot 911
    cout<<s1<<" "<<s<<endl; // Wyswietli 911 Lot
system("PAUSE");
return 0; }

—————————————————
string& assign(const string& wzor)
string& assign(const char* wzor)
string& assign(string wzor, size_type start, size_type ile)
string& assign(const char* wzor, size_type ile)
string& assign(size_type ile, char c)
string& assign(const char* start, const char* kon)
- ustala zawartość napisu i zwraca odniesienie do niego (zastępuje operator przypisania).
Argumenty mają podobną postać jak dla konstruktorów.
W ostatniej metodzie typem argumentów może być iterator wskazujący na znaki:
na przykład są to po prostu wskaźniki do znaków C-napisu.
W najprostszym przypadku argumentem jest inny napis w postaci napisu C++ lub C-napisu;
tak więc po
string s1(“xxx”), s2(“Zuzia”);
s1.assign(s2);
s2.assign(“Kasia”);
wartością s1 będzie ‘ Zuzia’ a zmiennej s2 ‘ Kasia’.

Tak jak dla konstruktorów, jako argument można podać podnapis napisu C++ o podanej pozycji początku i długości – za duża długość znaczy aż do końca.
Można też podać podnapis C-napisu złożony z podanej liczby znaków licząc od początku:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11

#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    string s1("0123456781"), s2;
    const char* p = "012345526";
    s1.assign(s1,3,5);
    s2.assign(p,  5);
    cout<<s1<<" "<<s2<<endl;
system("PAUSE");
return 0; }

—————————————————
Za pomocą metody assign można utworzyć napis złożony z ile powtórzeń znaku (piąta forma z wymienionych powyżej).
Można też użyć wskaźników do znaków w C-napisie jako iteratorów wyznaczających podciąg;
trzeba tylko pamiętać, że wskazywany podnapis nie zawiera wtedy znaku wskazywanego jako górne ograniczenie podciągu:
string s1(“0123456789″), s2;
const char* p = “0123456789″;
s1.assign(5,’x');
s2.assign(p+3,p+5);
cout << s1 << " " << s2 << endl;
wypisze ' xxxxx 34'.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11

#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    string s1("01234567"), s2;
    const char* p = "012345";
    s1.assign(5, 's');
    s2.assign(p+3, p+5); 
    cout<<s1<<" "<<s2<<endl;
system("PAUSE");
return 0; }

Na razie koniec, więcej będę pisał w następnej części.
Tak pozatym Word count: 666.

Ambitny dość plan, w chwile chciałbym się zaznajomić z całą bibloteką String. No przynajmniej jej ważniejszymi funkcjami, podczas gdy ja będę poznawał i starał się coś nauczyć, wy drodzy czytelnicy również poznacie biblotekę string,
ponieważ będę niżej co nieco pisał, i starał się tłumaczyć na laikowski język.

Post bardziej mając w celu utrwalić moją wiedzę, a Tym samym chciałbym przekazać coś innym.

Początek:

Konstruktory STRING.

/*Konstruktor string,|| Jego szczególnym przypadkiem jest konstruktor,
którego dwoma argumentami są dwa wskaźniki do znaków w zwykłym C-napisie: 
nowo utworzony napis C++ zainicjowany zostanie ciągiem znaków od 
tego wskazywanego przez pierwszy argument (włącznie) do znaku wskazywanego
przez drugi argument, ale bez niego (czyli wyłącznie).*/
 
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    const char* napis = "0123456789";
    string s(napis+1,napis+7);
    cout<<s<<endl; // wyswietli 123456
 
system("PAUSE");
return 0;
}

Iterator ( Wybieramy co z podanego wyrazu ma zostać wyświetlone, a konkretniej mówiąc proszę spojżeć na kod )

// Iterator
#include<iostream>
#include<string>
 
using namespace std;
int main(){
    string s("Czestochowa");
    string s1(s.begin()+5, s.end()-2);
    cout<<s1<<endl; //wyswietl ocho
system("PAUSE");
return 0;
 
}

Klasa przypisania String ( W skrócie na wejściu podajemy co ma być posklejane, i zostaje to właśnie zrobione, zostaje wykorzystany tu wskaźnik. )

// Cwiczenie Klasa String klasa przypisania
 
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
 
    const char* cstr = "strin";
    string s1, s2, s3, s(" C++");
    s1 = cstr;
    s2 = 'g';
    s3 = s;
    cout<<s1<<s2<<s3<<endl; //wyswietli String C++
system("PAUSE");
return 0; }

Dodanie do napisu String wyrazu( w tym wypadku znaku ‘-’).

// Dodanie do napisu string wyrazu -
#include<iostream>
#include<string>
using namespace std;
int main(){
    string s1 = "C";
    const char* ca = "string";
 
    string s = s1 + '-' + ca; // Wystwiel C-String
    cout<<s<<endl;
system("PAUSE");
return 0;
}

W dalszych postach, dalej będę opisywał co możemy zrobić z tą blibloteką.